Ursus 1624 – dane techniczne, wymiary, silnik

Ursus 1624 to ciężki traktor o mocy około 150–155 KM, z napędem 4×4, masą ponad 6 ton i gabarytach ok. 4,7 m długości, 2,4–2,7 m szerokości oraz do 3,0 m wysokości. W typowej ciężkiej orce spala zwykle w granicach 10–14 l/ha, a pod względem konstrukcji bardzo zbliża się do modeli Ursus 1614, 1634 czy 1654 z silnikami Martin Diesel. Jeśli chcesz dokładnie poznać dane techniczne, wymiary, silnik i realne zużycie paliwa Ursusa 1624, zostań z nami i przejrzyj poniższe informacje.

Jak Ursus 1624 wypada na tle innych ciężkich Ursusów?

Ursus 1624 należy do tej samej rodziny ciężkich ciągników co Ursus 912, 914, 1014, 1224, 1614 czy 1634. Konstrukcyjnie jest najbliżej modelu 1614, ale w praktyce użytkownicy często porównują go także z nowszym Ursusem 1654, w którym zastosowano już silnik spełniający normę Euro 2. Wszystkie te ciągniki powstały w Zakładach Mechanicznych Ursus w Warszawie i korzystają z podobnej filozofii – prosta, masywna mechanika, mocny silnik wysokoprężny i możliwość współpracy z ciężkimi maszynami.

W nowszych latach producent sięgał po jednostki napędowe słowackiej firmy DS Martin a.s., znanej z konstrukcji Martin Diesel. Dobrym przykładem jest Ursus 1654, napędzany silnikiem Martin Diesel UR-IV M3A Z8604.035M o mocy 160 KM (118 kW), pojemności 7298,5 cm³, z turbosprężarką i intercoolerem. Waga tego modelu to około 5920 kg, a więc bardzo zbliżona do masy roboczej dobrze dociążonego Ursusa 1624.

W rodzinie ciężkich Ursusów różnice między modelami 1614, 1624, 1634 i 1654 dotyczą głównie mocy, rodzaju silnika, skrzyni biegów oraz wydajności hydrauliki, a sama koncepcja konstrukcyjna pozostaje podobna.

Krótka charakterystyka Ursusa 1634 i 1654

Ursus 1634, produkowany w latach 1990–2009, to ciągnik o mocy 155 KM (114 kW) z silnikiem DS Martin Z 8602.12 TURBO i pojemności 6842 cm³. Masa bez obciążników wynosi około 5190 kg, a skrzynia biegów oferuje 12/6 przełożeń lub, w nowszych wykonaniach, układ 12/6 z wzmacniaczem momentu. Z kolei Ursus 1654 to już wyraźnie zmodernizowana konstrukcja – napęd 4WD, przekładnia 16/8, ogumienie 14,9R28 / 20,8R38 i hydraulika zewnętrzna o wydatku 55–90 l/min przy ciśnieniu 16 MPa. Wydajny podnośnik osiąga udźwig 6700 kg, a minimalna moc na WOM sięga 104 kW (141 KM).

Dla rolnika planującego zakup używanego Ursusa 1624 praktyczne znaczenie ma to, że wiele rozwiązań konstrukcyjnych – od mostów, przez skrzynie, aż po podnośniki – jest wspólnych lub bardzo podobnych do tych stosowanych w 1614, 1634 i 1654. Ułatwia to dobór części zamiennych i ewentualne modernizacje.

Jakie dane techniczne ma Ursus 1624?

Ursus 1624 jest traktorem typowo „polowym” – zbudowanym z myślą o ciężkiej orce, pracy z szerokimi agregatami uprawowymi i dużymi przyczepami. Pod względem mocy i masy lokuje się pomiędzy klasycznym 1614 a nowszym 1654 z silnikiem Martin Diesel. Dane katalogowe różnią się w zależności od rocznika i wyposażenia, ale można przyjąć kilka uśrednionych wartości.

Silnik i osiągi

Pod maską Ursusa 1624 pracuje sześciocylindrowy silnik wysokoprężny o pojemności około 6,8–7,0 l, z turbosprężarką. Moc nominalna oscyluje w granicach 150–155 KM, czyli bardzo blisko parametrów, jakie ma Ursus 1634 z jednostką 6842 cm³. Moment obrotowy pozwala ciągnąć ciężkie agregaty przy umiarkowanych obrotach silnika – typowo około 1600–1800 obr./min w pracy polowej.

Silnik korzysta z klasycznego wtrysku mechanicznego, dlatego regulacje da się wykonać w lokalnych warsztatach pomp i wtryskiwaczy. Dla wielu rolników to atut – brak tu skomplikowanej elektroniki, a ewentualne naprawy są tańsze niż w nowszych ciągnikach z systemami common rail.

Skrzynia biegów i napęd

Wersje polowe Ursusa 1624 najczęściej mają mechaniczną skrzynię z 16 biegami do przodu i 8 wstecznymi, bardzo podobną do przekładni stosowanej w Ursusie 1654. Zakres prędkości roboczych pozwala dobrać bieg zarówno do orki z prędkością 6–8 km/h, jak i do transportu szosowego z prędkością około 30–32 km/h. Napęd 4×4 jest dołączany – przednia oś pracuje, gdy jest potrzebna, co ogranicza zużycie elementów jezdnych podczas lekkich prac.

Tylny most to klasyczna przekładnia główna ze zwolnicami planetarnymi, bardzo zbliżona konstrukcyjnie do tej z modeli 1614 i 1634. Rozwiązanie jest proste, ale wytrzymałe, o ile operator nie przesadza z masą ciągniętych maszyn i dba o olej w mostach.

Hydraulika, TUZ i WOM

Układ hydrauliczny Ursusa 1624 zaprojektowano pod kątem pracy z ciężkimi maszynami zawieszanymi. Pompa zębata ma wydajność rzędu 55 l/min, czyli wartość zbliżoną do nowszego 1654 w wersji podstawowej. Taki przepływ oleju wystarcza do szybkiego podnoszenia dużych pługów obrotowych, bron talerzowych czy agregatów uprawowo‑siewnych. Wyjścia hydrauliki zewnętrznej – zwykle 3–5 par szybkozłączy – pozwalają obsłużyć większość popularnych narzędzi.

Tylny podnośnik w Ursusie 1624 ma udźwig na poziomie ok. 5500–6700 kg, zbliżony do wartości podawanych dla Ursusa 1634 i 1654. Układ sterowania oferuje regulację siłową, pozycyjną i mieszaną, co ułatwia utrzymanie głębokości orki oraz stabilną pracę zestawów uprawowo‑siewnych. WOM zapewnia najczęściej dwie prędkości – 540 i 1000 obr./min – a przy znamionowych obrotach silnika minimalna moc dostępna na wałku dochodzi do 140–141 KM, co potwierdzają dane z bliźniaczych konstrukcji.

Jakie wymiary i masa ma Ursus 1624?

Ciężki ciągnik musi mieć nie tylko moc, ale też odpowiednią geometrię. Ursus 1624 jest pod tym względem zbliżony do 1634 i 1654, co dobrze widać po porównaniu długości, szerokości, wysokości i masy. Wersje z kabiną, przednim napędem i obciążnikami stanowią typowy obraz tego modelu w gospodarstwach.

Gabaryty i rozstaw osi

Długość robocza Ursusa 1624 wynosi zazwyczaj około 4,7–5,0 m, w zależności od typu obciążnika i ewentualnego przedniego TUZ. Szerokość z ogumieniem 20,8R38 z tyłu i 14,9R28 z przodu mieści się w przedziale 2,4–2,7 m. Wysokość do dachu kabiny dochodzi do 2,9–3,0 m, co w praktyce pozwala wjechać do większości wiat i garaży budowanych dla ciężkiej serii Ursusa.

Rozstaw osi to około 2700–2800 mm, identyczny jak w Ursusie 1634 i bardzo zbliżony do wartości z karty technicznej 1654 (rozstaw 2706 mm). Taki układ zapewnia stabilność z długimi maszynami i ciężkimi przyczepami, a jednocześnie zachowuje rozsądny promień skrętu jak na traktor tej klasy.

Masa własna i obciążniki

Masa Ursusa 1624 zależy od wyposażenia – szczególnie liczby obciążników oraz obecności ładowacza czy przedniego TUZ. Dla porównania, podobnie zbudowany Ursus 1654 waży 5920 kg bez obciążników i około 7110 kg z pełnym balastem (przód 1120 kg, tył 580 kg). W praktyce zadbany 1624 z frontowym TUZ, obciążnikami i typowym ogumieniem osiąga masę roboczą rzędu 6,5–7,0 t.

Duży ciężar poprawia trakcję podczas orki i uprawy, ale zwiększa też poślizg na glebach lekkich, jeśli ciągnik jest zbyt mocno dociążony. Dlatego rolnicy często szukają kompromisu – część obciążników zakłada się tylko do najcięższych prac, a do lżejszych zadań (np. opryski, rozsiewanie nawozów) je demontuje.

Jakie jest spalanie Ursusa 1624?

Zużycie paliwa w ciężkim traktorze zależy od rodzaju pracy, stanu technicznego i stylu jazdy operatora. Ursus 1624 nie jest konstrukcją nową, ale przy dobrze ustawionej pompie i zadbanym układzie wtryskowym potrafi pracować zaskakująco ekonomicznie w przeliczeniu na hektar. Trzeba jednak rozróżnić zużycie w litrach na godzinę od zużycia w litrach na hektar.

Spalanie w ciężkiej orce i uprawie

W ciężkiej orce, z pługiem 4–5 skibowym i dość głęboką uprawą, Ursus 1624 spala zwykle 12–18 l/ha. Różnice wynikają z rodzaju gleby, szerokości pługa, prędkości roboczej i stanu technicznego silnika. W przeliczeniu na godzinę pracy wartości te mogą sięgać 14–20 l/h, bo ciągnik pracuje wtedy na wysokim obciążeniu i z dużym poślizgiem kół.

Duża masa i napęd 4×4 pomagają ograniczyć poślizg, ale przy źle dobranej szerokości agregatu lub nadmiarze obciążników spalanie szybko rośnie. Optymalnie dobrana szerokość robocza i prędkość około 6–8 km/h pozwalają utrzymać zużycie paliwa w dolnej części tego przedziału.

Spalanie w lekkich pracach i transporcie

Podczas lekkich prac – koszenia, rozsiewu nawozów, oprysków czy zadań z ładowaczem – silnik rzadko pracuje z pełnym obciążeniem. W takich warunkach Ursus 1624 potrafi spalić 6–9 l/h, zwłaszcza jeśli operator utrzymuje obroty w elastycznym zakresie i nie „kręci” silnika do maksimum bez potrzeby. W transporcie, przy prędkościach około 25–30 km/h i rozsądnym ładunku, spalanie zwykle mieści się w przedziale 9–12 l/h.

W praktyce wielu rolników zauważa, że dobrze ustawiony Ursus 1624 potrafi spalić mniej paliwa na hektar niż dwa słabsze ciągniki wykonujące tę samą pracę osobno.

Co najbardziej wpływa na zużycie paliwa?

Na spalanie Ursusa 1624 wpływa kilka konkretnych elementów, które można w dużej mierze kontrolować:

• rodzaj wykonywanej pracy i opór stawiany przez narzędzie robocze,
• dobór szerokości agregatu do mocy ciągnika i warunków glebowych,
• utrzymywanie obrotów w zakresie najwyższego momentu obrotowego,
• ciśnienie w oponach i poziom poślizgu kół w polu,
• używanie napędu przedniego tylko wtedy, gdy jest realnie potrzebny,
• regularny serwis silnika, turbosprężarki, pompy wtryskowej i filtrów.

Dobrym punktem odniesienia są nowsze konstrukcje – np. Ursus 1654 z silnikiem Martin Diesel UR-IV M3A Z8604.035M, który przy podobnej mocy 160 KM i nowocześniejszym doładowaniu osiąga wysoką sprawność przy WOM. Ursus 1624, choć starszy, przy zadbanej jednostce napędowej i rozsądnie dobranych agregatach nie odstaje znacząco pod względem ekonomiki pracy.

Jakie modyfikacje i modernizacje warto rozważyć?

W 2026 roku ciężkie Ursusy rzadko pracują w stanie „fabrycznym”. Wiele egzemplarzy przeszło mniejsze lub większe modernizacje – od wymiany fotela i wygłuszenia kabiny po głębokie przebudowy, takie jak znany projekt „Ursus 1624 i pół”. Dla właściciela 1624 możliwości są bardzo szerokie, ale warto zachować umiar i myśleć o trwałości całej maszyny.

Projekt Ursus 1624 i pół jako inspiracja

Ursus 1624 i pół to przebudowany Ursus 1201, w którym moc silnika podniesiono do około 177 KM. Maszyna otrzymała turbosprężarkę, układ chłodzenia powietrza doładowującego, przedni napęd, TUZ, WOM, rozbudowaną hydraulikę i bogate wyposażenie kabiny – w tym klimatyzację i system automatycznego prowadzenia CHCNAV. Właściciel podkreśla, że potencjał mocy sięga „powyżej 200 KM”, ale wymaga to dalszego wzmocnienia pozostałych podzespołów.

Dla użytkowników Ursusa 1624 ta konstrukcja jest dobrym przykładem, że klasyczny ciężki Ursus ma duży zapas wytrzymałości. Jednocześnie przypomina, że poważne zwiększanie mocy powinno iść w parze z modernizacją skrzyni, mostów, hamulców i chłodzenia, aby nie doprowadzić do przedwczesnych awarii.

Rozsądne modernizacje w Ursusie 1624

Jeśli myślisz o unowocześnieniu swojego Ursusa 1624, warto zacząć od kilku sprawdzonych kierunków:

• porządny przegląd mechaniczny – silnik, skrzynia, mosty, hamulce, hydraulika,
• wymiana fotela na model z lepszą amortyzacją i regulacją pod wagę operatora,
• dodatkowe wygłuszenie kabiny i poprawa ogrzewania lub montaż klimatyzacji,
• dołożenie dodatkowych szybkozłączy hydrauliki zewnętrznej i wolnego spływu,
• modernizacja oświetlenia roboczego na LED oraz wzmocnienie alternatora.

Bardziej zaawansowanym krokiem jest montaż prostego systemu prowadzenia równoległego z sygnałem GNSS, podobnego do tego, który zastosowano w projekcie Ursus 1624 i pół. Taka elektronika nie zmienia mechaniki traktora, ale pomaga ograniczyć nakładki, poprawić jakość siewu i lepiej kontrolować spalanie.

Umiarkowane modyfikacje – mocniejsza hydraulika zewnętrzna, lepszy fotel, klimatyzacja i system prowadzenia GNSS – pozwalają nadać Ursusowi 1624 nowe życie bez nadmiernego obciążania jego konstrukcji.