Inkarwilla Delavaya – jak sadzić i pielęgnować tę roślinę?

Inkarwilla Delavaya wymaga przede wszystkim przepuszczalnego podłoża i ochrony przed zimową wilgocią. Najczęstszą przyczyną niepowodzeń jest gnicie bulwiastych korzeni, dlatego sam wybór słonecznego stanowiska nie wystarczy – trzeba jeszcze przygotować skuteczny drenaż.

Czym jest inkarwilla Delavaya?

Inkarwilla Delavaya (Incarvillea delavayi) to bylina o egzotycznym wyglądzie, należąca do rodziny bignoniowatych. Tworzy rozetę pierzastych liści oraz bezlistne pędy z trąbkowatymi, zwykle różowymi kwiatami. Dorasta najczęściej do około 30–60 cm, a kwitnienie przypada zwykle na czerwiec i lipiec.

Roślina bywa nazywana gloksynią ogrodową lub gruntową, ale nie jest tym samym gatunkiem co popularna gloksynia doniczkowa. Gloksynia doniczkowa to Sinningia speciosa, natomiast inkarwilla należy do rodzaju Incarvillea i może rosnąć w ogrodzie. Podobieństwo dotyczy głównie kształtu kwiatów, a wymagania dotyczące zimowania są inne. Inkarwilla nie jest dobrym wyborem do miejsca, w którym zimą długo utrzymuje się mokra gleba.

Jak przygotować stanowisko?

Najlepsze będzie stanowisko słoneczne lub lekko półcieniste, ciepłe i osłonięte od silnych wiatrów. Gleba powinna być żyzna, próchnicza, umiarkowanie wilgotna w czasie wzrostu, ale szybko odprowadzać wodę. Ciężką, zbitą ziemię trzeba rozluźnić piaskiem i kompostem, a przy bardzo mokrym podłożu lepiej wybrać podwyższoną rabatę.

Drenaż w dołku sadzeniowym jest ważniejszy niż częste podlewanie. Na jego dnie można ułożyć warstwę żwiru, grubego piasku albo keramzytu. Nie sadź inkarwilli w zagłębieniu terenu, przy rynnie ani w miejscu, gdzie po deszczu powstają kałuże. Najważniejsze warunki wyglądają następująco:

• Stanowisko – słoneczne lub lekko półcieniste, ciepłe i osłonięte.
• Gleba – żyzna, próchnicza, przepuszczalna, najlepiej o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym.
• Drenaż – warstwa żwiru, piasku albo keramzytu na dnie dołka.
• Wilgotność – umiarkowana podczas wegetacji, bez zastojów wody jesienią i zimą.

Inkarwilla Delavaya – jak sadzić?

Najbezpieczniejszy termin sadzenia w gruncie przypada na drugą połowę maja, po ustąpieniu ryzyka silnych przymrozków. W chłodniejszych regionach lepiej poczekać, aż ziemia się ogrzeje. Jesienne sadzenie jest możliwe, ale wymaga bardzo przepuszczalnego stanowiska i pozostawia roślinie czas na ukorzenienie przed zimą.

1. Wybierz miejsce słoneczne lub lekko półcieniste, z dala od obszarów, w których zatrzymuje się woda.
2. Przekop podłoże i usuń chwasty. Ciężką ziemię wymieszaj z piaskiem oraz kompostem.
3. Wykop dołek i wsyp na jego dno warstwę żwiru, grubego piasku albo keramzytu, aby utworzyć odpływ dla nadmiaru wody.
4. Umieść bulwę lub karpę płytko, na głębokości około 5 cm, przykryj ziemią i zachowaj mniej więcej 25–40 cm odstępu między roślinami.
5. Po posadzeniu podlej umiarkowanie. Później nawadniaj dopiero wtedy, gdy wierzchnia warstwa podłoża zacznie przesychać.

W czasie wzrostu ziemia nie powinna całkowicie wysychać, ale podlewanie nie może prowadzić do jej rozmoknięcia. Po kwitnieniu część nadziemna stopniowo zanika. To naturalny etap spoczynku, a nie oznaka choroby.

Jak zimować inkarwillę, aby nie zgniła?

Inkarwilla może przetrwać zimę w gruncie, szczególnie na ciepłym stanowisku i w rejonach o łagodniejszym klimacie. Jej odporność na mróz nie oznacza jednak odporności na mokre podłoże. Zimą bulwy gniją często nie dlatego, że temperatura jest zbyt niska, lecz dlatego, że pozostają w zimnej, nasyconej wodą ziemi.

Jeśli ogród ma ciężką glebę albo zimą długo zalega w nim woda, samo okrycie liśćmi nie wystarczy. Najpierw trzeba poprawić odpływ wody lub wykopać bulwy.

Możesz wybrać jedną z dwóch metod zimowania. Pozostawienie rośliny w gruncie wymaga dobrze przygotowanego stanowiska i ograniczenia wilgoci. Wykopywanie jest bardziej pracochłonne, ale daje większą kontrolę nad warunkami przechowywania.

Pozostawienie w gruncie

Jesienią nie podlewaj rośliny bez potrzeby i pozwól, aby część nadziemna zaschła. Po jej usunięciu przykryj miejsce warstwą suchych liści, kory lub gałązek iglastych. Okrycie chroni przed mrozem, ale nie powinno tworzyć szczelnej, mokrej warstwy przy samej bulwie. Na bardzo wilgotnym stanowisku można zastosować podwyższoną rabatę albo lekkie zadaszenie chroniące przed bezpośrednimi opadami.

Wykopywanie bulw

W chłodniejszych regionach lub przy ciężkiej glebie bezpieczniej wykopać bulwy po zaschnięciu części nadziemnej. Oczyść je z nadmiaru ziemi, pozostaw do przesuszenia i umieść w chłodnym, suchym, ciemnym miejscu, przesypane suchym torfem lub innym materiałem ograniczającym kontakt z wilgocią. Wiosną wysadź je ponownie do gruntu dopiero po ustąpieniu przymrozków.

Przy wyborze sposobu zimowania zwróć uwagę na te czynniki:

• W gruncie zostawiaj roślinę tylko na stanowisku z bardzo dobrym odpływem wody.
• Jesienią ogranicz podlewanie, gdy liście zaczynają zamierać.
• W mokrym ogrodzie wybierz wykopywanie bulw zamiast ryzykowania ich gnicia.
• Wiosną sprawdź, czy przechowywane bulwy są jędrne i zdrowe, zanim posadzisz je ponownie.

Uprawa inkarwilli w skrócie

Najlepsze rezultaty daje posadzenie inkarwilli na lekkiej, przepuszczalnej rabacie i kontrolowanie wilgotności od jesieni do wiosny. Jeśli gleba jest ciężka i mokra, wykopanie bulw na zimę będzie bezpieczniejsze niż pozostawienie ich bez ochrony.