Kiedy sadzić maliny? Terminy, sadzenie i pielęgnacja

Chcesz mieć własne, słodkie maliny w ogrodzie, ale nie wiesz, kiedy je sadzić i jak o nie dbać. Z tego poradnika dowiesz się, kiedy sadzić maliny, jak przygotować glebę, prawidłowo posadzić krzewy i prowadzić ich pielęgnację. Dzięki temu zorganizujesz swoją malinową rabatę tak, żeby owocowała zdrowo przez wiele lat.

Kiedy sadzić maliny – terminy i zalety posadzenia

Sadzonki malin możesz sadzić w dwóch głównych terminach. Najczęściej poleca się jesień, czyli okres od października do listopada, w wielu rejonach sprawdza się też już wrzesień–listopad. Drugą opcją jest wczesna wiosna, od marca do kwietnia, gdy gleba odmarznie i lekko się ogrzeje. W chłodniejszych strefach klimatycznych, z ostrymi zimami i małą okrywą śniegową, bezpieczniej jest wybrać właśnie termin wiosenny, bo ograniczasz wtedy ryzyko przemarznięcia młodych krzewów.

Oba terminy mają swoje mocne i słabsze strony, dlatego warto je porównać z punktu widzenia plonu i bezpieczeństwa roślin:

• Jesień (wrzesień / październik–listopad) – sadzonki mają czas na dobre ukorzenienie przed zimą, startują szybciej w kolejnym sezonie i zwykle dają wcześniejszy plon. Wymagają jednak zabezpieczenia na zimę, zwłaszcza w rejonach o dużych spadkach temperatury, bo płytki system korzeniowy malin jest wrażliwy na przemarzanie.
• Wczesna wiosna (marzec–kwiecień) – to termin polecany tam, gdzie zimy bywają bardzo mroźne lub bezśnieżne. Młode krzewy nie stoją w gołej, zamarzniętej ziemi, więc odpada ryzyko uszkodzenia korzeni, za to ukorzeniają się wolniej i często owocują nieco później w pierwszym roku po posadzeniu. Wymagają też staranniejszego podlewania.
• Jesienne sadzenie jest dobrym wyborem, gdy masz ciepłą, wilgotną glebę i umiarkowaną zimę, a wiosenne, jeśli ogród leży w kotlinie, na otwartej przestrzeni lub na terenach o częstych mrozach bez śniegu.
• Jeśli zależy ci na jak najszybszym zbiorze, jesienne sadzenie malin da z reguły wcześniejsze owoce niż sadzenie wiosenne w tych samych warunkach.
• Przy ograniczonym czasie prac w ogrodzie łatwiej rozłożyć robotę na dwie tury: jesienią przygotować miejsce i część nasadzeń, a resztę dosadzić w marcu–kwietniu.

Jesienią sadź maliny tylko wtedy, gdy temperatura gleby utrzymuje się powyżej około 4°C, a ziemia nie jest zmarznięta i przemoczona. W takiej ciepłej, lekko wilgotnej ziemi korzenie szybko podejmują pracę. Sadzonki w pojemnikach (z bryłą korzeniową) możesz sadzić praktycznie przez cały sezon wegetacyjny – od wiosny do jesieni – z wyłączeniem silnych upałów i zimy, bo wtedy rośliny znoszą przesadzanie znacznie gorzej.

Jesienne sadzenie (październik–listopad)

Jesienne sadzenie malin daje ci silny start plantacji. W ciepłej jesiennej glebie sadzonki wytwarzają nowy, drobny system korzeniowy, który pozwala im lepiej przetrwać zimę i od razu ruszyć z wegetacją na wiosnę. Dzięki temu maliny posadzone jesienią zwykle owocują wcześniej i bardziej obficie w kolejnym sezonie niż te sadzone wiosną. Musisz jednak zadbać o ochronę młodych korzeni przed mrozem, wykonując kopczykowanie i ściółkowanie, bo przy bezśnieżnej zimie istnieje realne ryzyko przemarzania roślin.

Po jesiennym sadzeniu dobrze jest wykonać kilka prostych zabiegów, które wyraźnie poprawiają zimowanie krzewów:

• Wysyp wokół każdej sadzonki niewielki kopczyk ziemi lub kompostu, tak aby osłonić szyjkę korzeniową i pierwsze odcinki pędów, co zabezpieczy przed przemarzaniem.
• Na powierzchni gleby rozłóż warstwę ściółki (słoma, kora, trociny), która ograniczy wahania temperatury, utrzyma wilgoć i ochroni korzenie przed wysychaniem zimowym wiatrem.
• Przy zapowiadanych bardzo niskich temperaturach warto dołożyć lekkie okrycie – np. agrowłókninę zimową – szczególnie nad młodymi lub wrażliwymi odmianami.
• Nie sadź jesienią, jeśli ziemia jest już silnie wychłodzona, długo stoi w wodzie albo prognozowane są szybkie, mocne spadki temperatur – takie warunki prawie uniemożliwiają zakorzenienie się malin przed nadejściem mrozów.

Wiosenne sadzenie (marzec–kwiecień)

Wiosenne sadzenie malin jest bardzo dobrym rozwiązaniem w rejonach, gdzie zima bywa ostra, a śnieg nie zawsze przykrywa rabaty. Młode sadzonki malin trafiają wtedy do gleby, która już rozmarzła, cieplejsze dni pobudzają korzenie do wzrostu i nie ma ryzyka, że świeżo posadzony krzew spędzi kilka miesięcy w zamarzniętej ziemi. Minusem jest nieco wolniejsze ukorzenianie i konieczność częstszego podlewania przy suchej wiośnie, co zwykle przekłada się na późniejsze owocowanie w pierwszym roku po posadzeniu.

Żeby wiosenne sadzenie było bezproblemowe, zadbaj o kilka praktycznych szczegółów:

• Przygotuj stanowisko i glebę wcześniej, najlepiej już jesienią: odchwaść rabatę, spulchnij ziemię i wzbogacaj ją kompostem lub obornikiem, żeby na wiosnę tylko wykopać dołki i sadzić.
• W czasie wiosennych susz i na glebach lekkich podlewaj maliny częściej niż starsze krzewy, bo płytki system korzeniowy łatwo przesycha w suchej warstwie podłoża.
• Sadzonki z nagim korzeniem sadź jak najszybciej po zakupie, nie dopuszczając do ich przeschnięcia; krótko przed posadzeniem możesz zanurzyć korzenie w wodzie na 2–3 godziny.

Jak wybrać stanowisko i przygotować glebę – warunki glebowe i nasłonecznienie

Dobre stanowisko pod maliny to połowa sukcesu całej uprawy. Krzewy najlepiej rosną na lekko wyniesionych stanowiskach o ekspozycji południowo-zachodniej lub południowo-wschodniej. W takim miejscu rośliny mają sporo słońca, ale nie są przypalane ostrym południowym żarem, a owoce dojrzewają równomiernie. Warto je też posadzić w miejscu osłoniętym od silnego wiatru – wiatr wysusza glebę, łamie cienkie pędy i pogarsza zawiązywanie owoców. Im lepsze nasłonecznienie, tym maliny są bardziej słodkie i jędrne, bo rośliny mogą wytworzyć więcej cukrów i suchej masy.

Maliny to rośliny, które bardzo wyraźnie reagują na rodzaj gleby. Najlepiej czują się w ziemi żyznej, próchnicznej, dobrze napowietrzonej i przepuszczalnej. Odczyn podłoża powinien być lekko kwaśny, dlatego często podaje się zakres pH 5,5–6,5. Unikaj miejsc, gdzie gleba jest ciężka, zbita, gliniasta i długo trzyma wodę, bo sprzyja to gniciu korzeni. Z kolei bardzo lekkie, mocno piaszczyste podłoże będzie zbyt szybko wysychało, a krzewy zaczną karłowacieć i słabo owocować.

Przed posadzeniem malin stanowisko trzeba przygotować szczególnie starannie, bo to inwestycja na wiele lat:

• Dokładnie odchwaść teren, najlepiej mechanicznie – użyj ręki, motyczki lub narzędzia typu odchwaszczacz, żeby usunąć korzenie perzu, mniszka i innych uporczywych chwastów.
• Spulchnij glebę na głębokość około 30 cm, przekopując ją szpadlem lub glebogryzarką; poprawisz w ten sposób napowietrzenie i strukturę podłoża.
• Wzbogać glebę kompostem, dobrze przegniłym obornikiem lub torfem ogrodniczym, mieszając je z wierzchnią warstwą ziemi, co zapewni dobry start korzeniom malin.

Jak sprawdzić ph i poprawić strukturę gleby?

Maliny lubią lekko kwaśną glebę, dlatego najlepiej, gdy odczyn mieści się w zakresie pH 5,5–6,5. W takich warunkach najważniejsze składniki pokarmowe, jak fosfor, potas czy magnez, są dla roślin łatwo dostępne i nie blokują się w glebie. Gdy pH jest wyraźnie wyższe, część tych pierwiastków staje się słabiej przyswajalna, co odbija się na wzroście pędów i wielkości plonu.

Żeby nie działać na ślepo, dobrze jest najpierw sprawdzić faktyczne pH i strukturę gleby:

• Użyj zestawu do badania pH gleby w formie pasków lub płynu wskaźnikowego albo prostego miernika elektronicznego – takie testy kupisz w większości sklepów ogrodniczych.
• Popraw strukturę podłoża, dodając dobrze rozłożony kompost, przegniły obornik lub torf ogrodniczy; ilości dobierz wg standardowych dawek zalecanych przez producenta podłoża.
• Jeśli gleba jest bardzo zbita i gliniasta, oprócz materii organicznej możesz domieszać nieco piasku, żeby zwiększyć jej przepuszczalność i poprawić drenaż.

W różnych źródłach możesz spotkać informację o docelowym pH ziemi dla malin równym około 6,5. Dobrym rozwiązaniem jest przyjęcie tego jako części szerszego zakresu 5,5–6,5, bo większość odmian letnich malin (np. Glen Moy, Glen Ample, Laszka, Tulameen) dobrze znosi zarówno nieco niższe, jak i bliższe obojętnemu pH. Odmiany jesienne, takie jak Polka, Polana czy Autumn Bliss, zwykle tolerują odczyn zbliżony do 6,5 bez widocznego spadku plonowania, o ile gleba jest bogata w próchnicę.

Jak zapewnić drenaż i osłonę przed wiatrem?

Maliny nie znoszą, gdy wokół korzeni długo stoi woda. Brak drenażu prowadzi do niedotlenienia strefy korzeniowej, rozwoju chorób grzybowych i gnicia systemu korzeniowego. Gdy widzisz, że po deszczu woda stoi w miejscu planowanej rabaty, trzeba to rozwiązać jeszcze przed posadzeniem. Bardzo dobrym sposobem są podniesione rzędy i redliny – niskie wały ziemne, które odprowadzają nadmiar wody z okolic korzeni. Jednocześnie warto chronić maliny przed wiatrem, sadząc je w pobliżu ogrodzeń, żywopłotów czy luźnych szpalerów drzew, bo wiatr łamie pędy i przesusza glebę.

Do zapewnienia drenażu i osłony możesz użyć kilku sprawdzonych technik:

• Zakładaj redliny lub wały o wysokości około 15–30 cm, na których posadzisz krzewy, albo twórz podniesione grządki na terenach szczególnie narażonych na zastoiny wodne.
• Planuj nasadzenia w pobliżu ogrodzeń, płotów lub osłonowych nasadzeń drzew i krzewów, które zatrzymują wiatr, ale nie zabierają maliną całego światła.

Redliny o wysokości 15–30 cm znacząco poprawiają odprowadzanie wody i napowietrzenie strefy korzeniowej, dzięki czemu ograniczają ryzyko chorób i gnicia korzeni malin.

Jak sadzić maliny krok po kroku – technika sadzenia i odstępy

• Skontroluj sadzonki malin po zakupie – odrzuć te z oznakami chorób, uszkodzeń lub nadgniłych korzeni, a zaschnięte końcówki przytnij ostrym sekatorem.
• Jeśli masz sadzonki z odkrytym systemem korzeniowym, zanurz bryłę korzeniową w wodzie na około 2–3 godziny, żeby dobrze się nawodniła przed posadzeniem.
• Przygotuj dołki lub rów: glebę wcześniej spulchnij na głębokość około 30 cm, natomiast same dołki pod sadzonki rób na 10–20 cm głębokości; w niektórych technikach stosuje się głębsze dołki 25–30 cm, gdy chcesz dodatkowo wymienić podłoże pod każdym krzewem.
• Umieść sadzonkę w dołku i starannie rozłóż korzenie we wszystkie strony, żeby nie zawijały się ku górze ani nie były wbite w jedną stronę.
• Posadź krzew tak, aby szyjka korzeniowa znalazła się około 2–3 cm poniżej poziomu gruntu, co zabezpieczy ją przed wysychaniem i mrozem, ale nie spowoduje zbyt głębokiego posadzenia.
• Przysyp korzenie ziemią, dokładnie ją ugnieć dłonią lub butem, usuwając kieszenie powietrzne, i na końcu obficie podlej, żeby ziemia dobrze przylgnęła do korzeni.

Właściwe odstępy między krzewami są istotne zarówno dla zdrowia roślin, jak i wygody późniejszej pielęgnacji. Dla większości tradycyjnych odmian letnich malin zaleca się zachować rozstaw 40–50 cm między roślinami w rzędzie. Odmiany silniej rosnące, pnące lub powtarzające owocowanie (remontanty) lepiej sadzić trochę rzadziej, w odstępach 50–60 cm. Między rzędami zostaw zwykle 1,5–2 m przejścia. W większych nasadzeniach amatorskich i towarowych spotyka się też szersze rozstawy 2–3 m między rzędami, co ułatwia mechaniczne odchwaszczanie i pracę w szpalerach.

Po posadzeniu dobrze jest od razu wykonać pierwsze przycinanie malin. Pędy skróć na wysokość około 15–20 cm nad ziemią. Taki mocny skrót wydaje się radykalny, ale silnie pobudza roślinę do budowy nowego systemu korzeniowego i wyrzucenia zdrowych, prostych przyrostów w kolejnym sezonie.

• Zadbaj o podpory dla malin – ustaw słupki o wysokości około 1 m i rozciągnij między nimi druty lub sznurek, przy czym pierwszy drut poprowadź na poziomie około 30 cm nad ziemią, a kolejne wyżej, aby podtrzymywać rosnące pędy.
• Po posadzeniu ściółkuj glebę wokół krzewów materiałami takimi jak słoma, kora czy trociny, co pomoże utrzymać wilgoć i ograniczy pojawianie się chwastów.

Jak pielęgnować maliny po posadzeniu – podlewanie, ściółkowanie i nawożenie

Po posadzeniu malin cały ciężar pracy przenosi się na regularną pielęgnację. Krzewy wymagają stałego, ale umiarkowanego podlewania, szczególnie w okresach suszy oraz w czasie zawiązywania owoców. Dobrze położona ściółka ogranicza zachwaszczenie i parowanie wody z gleby, a jednocześnie chroni płytko położone korzenie przed skrajnymi temperaturami. Do tego dochodzi rozsądny plan nawożenia, oparty głównie na materii organicznej i dawkach mineralnych dobranych do fazy wzrostu.

Żeby podlewanie było naprawdę efektywne i przyjazne dla malin, zwróć uwagę na kilka prostych zaleceń:

• Podlewaj maliny rano lub wieczorem, gdy słońce nie praży tak mocno, co zmniejsza straty wody przez parowanie.
• W czasie dłuższych okresów bezdeszczowych zwiększ częstotliwość podlewania, szczególnie na glebach piaszczystych, które szybko tracą wilgoć.
• Lej wodę bezpośrednio na glebę, nie po liściach i owocach, bo mokre części zielone są bardziej podatne na choroby grzybowe.
• Przy młodych nasadzeniach wolniej, ale dłużej podlewaj jednorazowo, aby nawodnić głębsze warstwy, gdzie z czasem koncentrują się korzenie.

Ściółkowanie malin to prosty zabieg, który bardzo poprawia warunki uprawy. Wokół krzewów rozłóż 5–10 cm warstwę materiału organicznego, np. słomy, kory drzewnej, zrębków lub trocin. Ściółka ogranicza wzrost chwastów, utrzymuje stabilną wilgotność wierzchniej warstwy gleby i chroni płytkie korzenie przed mrozem zimą oraz przegrzewaniem latem. Z czasem ściółka ulega rozkładowi, wzbogacając glebę w próchnicę.

W kwestii nawożenia maliny najlepiej reagują na spokojne, regularne dokarmianie. Przed sadzeniem wprowadź w glebę nawozy organiczne – kompost lub dobrze rozłożony obornik. W sezonie wegetacyjnym możesz 2–3 razy zastosować nawóz mineralny. Wiosną i wczesnym latem wybierz nawozy zawierające azot, który wspiera wzrost pędów i liści, a wczesną jesienią zastosuj ostatnią dawkę nawozu z fosforem i potasem, wzmacniającą system korzeniowy. Świetnie sprawdzają się preparaty dedykowane do malin i truskawek oraz uniwersalne produkty, jak Substral Nawóz do Ogrodu, stosowane zgodnie z dawkami producenta.

Jak podlewać i ściółkować aby zwiększyć plon?

Wielkość plonu malin w dużej mierze zależy od wilgotności gleby w czasie kwitnienia i zawiązywania owoców. Regularne, głębokie podlewanie w tym okresie sprawia, że owoce dorastają większe i soczystsze, a krzewy lepiej znoszą letnie upały. Dobrze dobrana ściółka utrzymuje wilgoć przy korzeniach, dzięki czemu rośliny nie przeżywają gwałtownych wahań między przemoczeniem a przesuszeniem. W większych nasadzeniach warto pomyśleć o wygodnym rozwiązaniu, jakim jest system nawadniający, na przykład linia kroplująca, która podaje wodę dokładnie tam, gdzie trzeba.

Przy planowaniu podlewania i ściółkowania przyda się kilka praktycznych wytycznych:

• Najlepsze pory podlewania to rano i wieczór, kiedy słońce nie parzy liści, a zużycie wody przez rośliny i parowanie z gleby są niższe.
• Jako ściółkę możesz stosować słomę, korę drzew, zrębki lub trociny – słoma dobrze przepuszcza wodę i powietrze, kora dłużej się rozkłada, a trociny warto łączyć z kompostem, żeby nie zubożać gleby z azotu.
• Ściółkę z materiałów organicznych uzupełniaj co sezon, kiedy zauważysz, że jej warstwa wyraźnie się przerzedziła i zaczyna przestawać przykrywać glebę.

Jak i kiedy przycinać maliny?

Przycinanie malin to zabieg, który decyduje o zdrowiu krzewów i jakości owoców. Schemat cięcia zależy od typu odmiany. Odmiany letnie malin, takie jak Glen Ample, Laszka czy Tulameen, owocują na pędach dwuletnich. W ich przypadku na wiosnę usuwa się stare, dwuletnie, nieowocujące już pędy oraz redukuje nadmiar młodych przyrostów, a po zbiorach wycina się pędy, które właśnie zakończyły owocowanie. Odmiany jesienne malin (remontanty), np. Polka, Polana, Autumn Bliss, rodzą owoce na pędach jednorocznych. Można je ciąć krótko po zakończeniu zbiorów, ścinając pędy nisko przy ziemi, albo – zgodnie z praktyką wielu ekspertów – wykonać jedno, mocne cięcie wczesną wiosną.

Żeby nie pomylić kolejności prac, dobrze mieć w głowie prosty harmonogram:

• Wiosną przeprowadź cięcie odmian letnich – usuń wszystkie pędy dwuletnie, które owoce wydały w poprzednim sezonie, oraz przerzedź nadmiar młodych pędów, zostawiając tylko kilka najsilniejszych na każdy krzew.
• Latem, po zakończeniu zbiorów malin letnich, wytnij przy ziemi pędy, które owocowały, dzięki czemu zrobisz miejsce dla nowego pokolenia pędów.
• Jesienne odmiany remontantów przytnij tuż po ostatnim zbiorze – ścinając pędy nisko przy ziemi i pozwalając krzewowi wypuścić świeże przyrosty, które zaowocują w kolejnym sezonie.

Podczas każdego cięcia zwracaj uwagę na zdrowie roślin. Wycinaj pędy chore, z plamami lub uszkodzeniami, a także bardzo słabe i cienkie. Dzięki temu rozluźniasz krzewy, poprawiasz przewiew między pędami i dostęp światła do całej rośliny, co ogranicza rozwój chorób grzybowych, jak szara pleśń, i sprzyja dojrzewaniu dorodnych owoców.

Przy malinach remontantach możesz wybrać dwa warianty cięcia: jeśli zależy ci na mocnym, pewnym plonie jesiennym i łatwym zabezpieczeniu krzewów na zimę, zetnij wszystkie pędy nisko po ostatnim zbiorze. Gdy chcesz uzyskać dodatkowy, wcześniejszy plon letni, zostaw część pędów na zimę i przytnij je dopiero wiosną, skracając tylko wierzchołki, ale licz się z mniejszym łącznym zbiorem.

Jak chronić maliny przed chorobami i szkodnikami – rozpoznawanie i zapobieganie

W uprawie malin co jakiś czas mogą pojawiać się szkodniki i choroby, które potrafią szybko zniszczyć część plonu. Do najczęściej spotykanych należą mszyce, przędziorki, kistnik malinowiec oraz choroby grzybowe, w tym szczególnie uciążliwa szara pleśń. Regularne oglądanie krzewów pozwala wyłapać kłopoty na wczesnym etapie.

• Mszyce – tworzą liczne skupiska na młodych pędach i spodniej stronie liści, powodując ich zwijanie i zniekształcenie. Sprzyja im zagęszczenie i nadmierne nawożenie azotem. W profilaktyce pomaga przemyślane nawożenie, naprzemienne sadzenie ziół oraz szybkie usuwanie silnie porażonych części.
• Przędziorki – maleńkie roztocza, widoczne głównie po objawach: drobne, jasne punkty na liściach, delikatna pajęczynka i żółknięcie blaszek. Ataki nasilają się w czasie suchej, gorącej pogody. Dobre nawadnianie i zraszanie przestrzeni wokół roślin ogranicza ich liczebność.
• Kistnik malinowiec – to chrząszcz, którego larwy żerują w zawiązkach i owocach malin. Objawem są podziurawione liście oraz uszkodzone, robaczywe owoce. W ochronie można sięgać po preparaty zawierające wyciąg ze złocienia, a także sadzić w pobliżu rośliny odstraszające, jak niezapominajka czy paproć.
• Szara pleśń – choroba grzybowa atakująca kwiaty, zawiązki, owoce i pędy. Porażone części brunatnieją, pojawia się szary, mączysty nalot, a owoce gniją. Najlepszą profilaktyką jest dobra cyrkulacja powietrza, unikanie zalegania wody na owocach i szybkie usuwanie porażonych części roślin.

W ochronie malin przydają się zarówno preparaty biologiczne, jak i gotowe środki dopuszczone do stosowania w ogrodzie. W przypadku kistnika dobrze sprawdzają się środki oparte na naturalnych wyciągach, np. ze złocienia. Przy chorobach grzybowych ważne jest, żeby reagować na pierwsze objawy, nie dopuszczając do całkowitego zniszczenia owoców. Rośliny warto oglądać regularnie, najlepiej co tydzień w okresie intensywnego wzrostu i owocowania.

• Usuwaj z plantacji i utylizuj porażone pędy, liście i owoce, nie zostawiaj ich na ziemi, bo staną się źródłem zakażenia na kolejny sezon.
• Unikaj nadmiernego zagęszczenia krzewów i dopilnuj właściwego cięcia, żeby powietrze swobodnie przepływało między pędami i szybciej osuszało liście po deszczu.

Jak uprawiać maliny w pojemnikach?

Jeśli nie masz dużego ogrodu, maliny z powodzeniem możesz uprawiać w skrzynkach i donicach na tarasie lub balkonie. Do takiej uprawy najlepiej nadają się odmiany jesienne malin, czyli tzw. remontanty – np. Polka, Polana, Autumn Bliss, Autumn Treasure czy złocista Fall Gold. Dają one plon na pędach jednorocznych, są zwykle bardziej odporne na choroby i łatwiejsze w przycinaniu, a do tego oferują długi okres zbiorów od późnego lata aż do jesieni.

Przy malinach w pojemnikach zwróć uwagę na kilka parametrów technicznych:

• W większych skrzynkach możesz posadzić 2–3 krzaczki malin, tak aby miały przestrzeń na rozrost, ale jednocześnie tworzyły gęsty, owocujący mini-szpaler.
• Maliny wsadzane do skrzynek dobrze jest posadzić jesienią, żeby spokojnie się ukorzeniły, natomiast sadzonki malin w doniczkach (pojemnikach) z dobrze rozwiniętą bryłą korzeniową możesz sadzić prawie przez cały rok, z wyłączeniem okresu mrozów i ekstremalnych upałów.
• Donice powinny mieć otwory odpływowe i warstwę drenażu na dnie, żeby uniknąć zastoin wodnych w podłożu.

Maliny uprawiane w pojemnikach wymagają intensywniejszej pielęgnacji niż te rosnące w gruncie. Ograniczona ilość podłoża oznacza szybsze przesychanie, więc podlewanie musi być częstsze, szczególnie w czasie kwitnienia i dojrzewania owoców. Zasilanie też trzeba prowadzić regularnie – np. nawozić na przełomie marca i kwietnia nawozem do ogrodu typu Substral Nawóz do Ogrodu albo podawać rozcieńczony kompost i nawozy organiczne. Podłoże w skrzynkach co jakiś czas uzupełniaj nową, próchniczną ziemią o odpowiedniej kwasowości, bo stare stopniowo się wyjaławia i osiada.

Przy malinach w skrzynkach dobrze sprawdza się wiosenne przycinanie pędów i prowadzenie ich na lekkich podporach, co ułatwia zbiór owoców. Donice trzeba też chronić przed skrajnymi warunkami: w upały pilnuj, by podłoże nie wysychało na wiór, a zimą zabezpiecz pojemniki przed przemarznięciem korzeni, np. poprzez owinięcie ich matami słomianymi lub ustawienie w miejscu lekko osłoniętym od mroźnego wiatru.